Dezavantajlı gruplar en ufak eksiklik ve yetersizliklerini hissettikleri bir kentte mutsuz olurlar. Onların mutsuzluğu ailelerini de üzer. Maalesef Çiğli’mizde üzülen, kendini güvensiz hisseden dezavantajlı insanlarımız çoğaldı. Çünkü anneler dezavantajlı çocukları için kenti güvenli bulmuyor. “Tedavi merkezleri, etkinleşme alanları ve eğitim merkezleri” deseniz, hiçbiri yok!
Biz tüm bu ihtiyaçları karşılayacak rehabilitasyon merkezleri kuracağız. “RefakatÇİĞLİ” projemizle onların her türlü ihtiyacını giderecek ve istedikleri yere ücretsiz servis ve ambulans hizmeti vereceğiz.
Tabiî bir de doğuştan bir bedensel veya zihinsel eksiklikle doğan canlarımız var. Benim dilim onlara “engelli” demeye varmıyor, doğrusu bunu doğru bulmuyorum. Sadece onlara hizmet götürürken dikkat edeceğimiz şartları, dezavantajlı halleri var. Onlar için bir rehabilitasyon merkezi açacağız. Sağlıkları ve psikolojileriyle ilgilenecek, anneye bu süreçlerde rehberlik hizmetleri verecek bir merkez…
Tabiî bu merkeze gidiş gelişlerde servis hizmeti desteği vereceğiz. Canlarımız kentin her alanında yolları, kaldırımları, parkları ve binaları, onlara dezavantajlı yanlarını hissettirmeyecek şekilde düzenleyeceğiz.
Sohbet ettiğimiz ailelerin benden istediği hizmetlerden biri de engelli çocuklarımızı birkaç saatliğine de olsa güvenle bırakacakları mekânlar. Evet, rehabilitasyon merkezi büyük ihtiyaç, fakat kısa süreliğine de olsa bu güven veren mekânlar da çok önemli. Ayrıca medikal ürün destek talebi de var. Örneğin bir tekerlekli sandalye, akü veya bir medikal ürün, destek açısından en yaygın ihtiyaç. Ayrıca sosyal yardımlar arasında yiyecek, giyecek, yakacak, karşılanmayan hastane masrafları, eğitim, ilaç, tıbbî araç gereç, yardımcı destek cihaz ve malzemeler ile müracaatçının ihtiyacına göre verilecek mal ve malzeme yardımlarını da unutmayacağız.